the last temptation-લાલચ આહા લપલપ

ઓલ્ટર્નેટ હિસ્ટ્રી ની પહેલીજ પોસ્ટ માં આપણે ધ લાસ્ટ ટેમ્પટેશન નો ઉલ્લેખ કરેલો હતો યાદ છે? ડિરેક્ટર માર્ટીન સ્કોર્સેસ્સે ની હાઈલી વિવાદાસ્પદ ફિલ્મ ફાઈનલી હમણાં જોઈ. ફિલ્મ ઘણી રીતે વિવાદાસ્પદ પણ છે અને સાથે સાથે એટલી સરસ પણ છે. અને આ પોસ્ટ થોડા ઘણા અંશે એ ફિલ્મ ને સમર્પિત પણ છે. ણ જો તમારી ધાર્મિક લાગણી એટલી સુંવાળી હોય કે એક ફિલ્મ કે રાધર એક બ્લોગ પોસ્ટથી દુભાઈ જવાની હોય તો આ પેરેગ્રાફ થી આગળ કંઈ જ સેફ નથી, એટલે આગળની મુસાફરી તમારા ખર્ચે અને જોખમ પર ખેડવા વિનંતી.

બીબ્લીકલ (પુરાણ નું એટલે પૌરાણિક એમ બાઈબલ નું એટલે બીબ્લીકલ-biblical) વાર્તાઓ પ્રમાણે ઈસુ ખ્રિસ્ત જયારે રણ માં ૪૦ દિવસ ના ઉપવાસ કરવા ગયા હતા ત્યારે શેતાન એ એને ત્રણ લાલચ (ટેમ્પટેશન્સ) આપ્યા હતા. પથ્થર માંથી રોટલો બનાવવાની, મૃત્યુ ને જીતવાની અને આખા વિશ્વ પર રાજ કરવાની. અને જીસસ એ ત્રણેય લાલચોને નકારીને આગળ વધ્યા. પથ્થરમાંથી રોટલાનો તો ખ્યાલ નથી પણ પ્રચલિત લોકવાયકા પ્રમાણે ત્રીજા દિવસે થયેલું એસેન્શન(ઓલમોસ્ટ પુનર્જન્મ જેવું જ કૈક – R.D.J ની શેરલોક હોમ્સ માં લોર્ડ બ્લેકવુડ જેમ પુનર્જીવિત થાય છે એમ જ) અને અત્યારે ખ્રિસ્તી ધર્મનો દુનિયામાં વ્યાપ જોતા ખુદ પ્રભુ એ જ એને આ બેય સિધ્ધિઓ સામે થી આપી દીધી. આ હતી પ્રસ્તાવના, હવે બાઈબલ પૂરું અને ફિલ્મ ચાલુ.

પ્રચલિત માન્યતાઓ અને ચિત્રો થી સાવ અલગ વિલિયમ ડિફો (ટોબી મેગ્વાયર વાળી સ્પાઈડર મેન નો ગ્રીન ગોબ્લીન) નો જીસસ શરૂઆત ના સીન માં જ નબળો અને કન્ફ્યુઝ્ડ છે. યહુદી રીત રીવાજો થી વિપરીત સબ્બાથ ના દિવસે જ કામ કરતો અને યહુદી વિદ્રોહી માટે ક્રોસ બનાવતો નાઝરેથ નો જીસસ એક તરફ પોતાની અંગત ઈચ્છાઓ અને બીજી તરફ એને સાંભળવા મળતા અવાજો થી પીડિત છે. સ્થાનિક યહુદી પ્રજા એના થી નારાજ છે અને વિદ્રોહીઓ એ એને મારવાના કાવતરા ઘડ્યા છે. એ વચ્ચે જ એ રણ માં જાય છે, અને ત્યાં એને ભેટો થાય છે જુડાસ નો. જેને યહુદી વિદ્રોહીઓ એ જીસસ ને મારવા મોકલ્યો હોય છે.

Willem defoe as jesus

Willem defoe as jesus

જુડાસ ને એવું લાગે છે કે લોકવાયકા પ્રમાણેનો મસીહા, જે યહુદીઓને રોમનથી આઝાદ કરાવશે એ આ જીસસ જ છે અને જીસસને વિદ્રોહ માં જોડવા આમંત્રણ આપે છે, પણ જીસસ વિદ્રોહ અને પ્રેમ વચ્ચે પ્રેમની પસંદગી કરે છે અને જુડાસ એનાથી પ્રભાવિત થઇ જીસસની સાથે જોડાઈ જાય છે.

THE NSFW (Not safe for work) image.

THE NSFW (Not safe for work) image. આ ફિલ્મ શરૂઆત થી અંત સુધી NSFW છે. બ્લડ બાથ અને ફ્રન્ટલ ન્યુડીટી આ ફિલ્મ નું અભિન્ન અંગ છે

પહેલા સીન થી છેલ્લા સીન વચ્ચે સતત જીસસ પોતાને સાંભળવા મળતા અવાજ ફોલો કરે છે, શરૂઆતમાં એ પ્રેમના રસ્તે ચાલે છે. પછી ૪૦ દિવસના ઉપવાસ પછી જીસસ વિદ્રોહના રસ્તે ચાલે છે. ફિલ્મમાં આ આખો ભાગ કુહાડીથી સરસ રીતે દેખાડ્યો છે. શરૂઆતમાં બધાને શાંતિથી સમજાવતા જીસસ અચાનક જ એગ્રેસીવ થઇ જાય છે, યહુદીઓનું મંદિર ખેદાન મેદાન કરી નાખે છે અને એક આર્મી કમાન્ડર ની જેમ બધા ને પોતાનો મેસેજ સંભળાવે છે. ફિલ્મનો આ ભાગ મારો સહુથી ફેવરીટ પાર્ટ છે, આપણે જે જીસસને સાંભળ્યા અને વાંચ્યા છે એ સૌમ્ય સ્વરૂપ થી અલગ એ પ્રેમ, એગ્રેસીવનેસ, કોન્ફીડન્સ અને એનો અભાવ(જે શરૂઆત માં જોવા મળે છે) એનું કન્ફ્યુઝન બહુ આબાદ રીતે આપણને દેખાય છે, જાણે આપણે પ્રભુ ઈસુ ખ્રિસ્ત ને નહિ પણ નાઝરેથ ના માનવ જીસસ ને જોઈએ છીએ. ખાસ તો જયારે એકાંતમાં એ એના ખાસ દોસ્ત જુડાસ સામે ખુલે છે, એ સીન જીસસ ના અંદર ના કન્ફ્યુઝન ને જોરદાર ઉઘાડું કરે છે.

Jesus' aggressiveness.

Jesus’ aggressiveness.

જુડાસ પણ એક નોખી માટીનો માણસ છે. ગોસ્પેલ્સ પ્રમાણે આ એ જ માણસ હતો જેણે જીસસને દગો આપેલો, અને રોમન સૈનિકોના હાથમાં પકડાવી દીધેલો. અહીંયા પણ જુડાસ એ જ કરે છે, પણ જીસસના આદેશથી. જુડાસ એ માત્ર જીસસનો ફોલોઅર નહિ પણ શ્રેષ્ઠ ફોલોઅર છે, જેમ કૃષ્ણને ઉદ્ધવ હતો તેમ. કોઈ પણ આનાકાની કર્યા વગર એ જીસસની સાથે રહે છે એટલું જ નહિ,  “જો તું માર્ગ ભટકીશ તો તારું ખુન કરતા એક પણ વખત નહિ અચકાઉં” કહેનારો જુડાસ દર વખતે એની સાથે રહે છે. એ માત્ર બ્લાઈન્ડ ફોલોઅર નથી. જીસસના દરેક ફોલોઅરમાં સહુથી ઠરેલ અને ડાહ્યો છે, દર વખતે સવાલ ઉઠાવે છે, જીસસ ને જાણે છે, સમજે પણ છે. અને એટલેજ જયારે જીસસ ને બલિદાન નો રસ્તો લેવાનો હોય છે ત્યારે એ જુડાસ ની જ મદદ માગે છે. અને એટલે જ જીસસ ને “મારે તો મરી જવાનું છે, એ સહુથી સહેલું છે. અને એટલે જ દગો કરવા જેવું અઘરું કામ તારા માથે નાખ્યું છે”, જેવું કહેવા જેટલો જુડાસ પર વિશ્વાસ છે.

Jesus And Judas

Jesus and Judas..

આ દગો દીધા પછી જયારે જીસસ ને ક્રોસ પર ચડાવવા માં આવે છે ત્યારે શેતાન જીસસ સાથે છેલ્લી રમત રમે છે. એને સંસાર વસાવવાની અને સામાન્ય માણસ ની જેમ જીવવાની લાલચ આપે છે. (સ્પોઈલર એલર્ટ) જીસસ ના મગજ માં થોડી વાર માટે એ વિચાર આવી પણ જાય છે. અને ફિલ્મ ની સહુથી વિવાદાસ્પદ એવી ૧૦ મીનીટ ચાલુ થાય છે. પણ અંતે જો હોના હૈ વહી હોતા હૈ, શૈતાન ની આ છેલ્લી લાલચ (ધ લાસ્ટ ટેમ્પટેશન) ને ય જીસસ નકારી ને ગર્વ થી ક્રોસ પર મૃત્યુ પામે છે.

જેમ જીસસ પહેલા પ્રેમ અને પછી કુહાડી નો માર્ગ પકડે છે એમ સમય અને સંજોગો પણ આપણને અલગ અલગ રસ્તાઓ પકડાવે છે, વાનગીઓ ના ભાવવા-ન ભાવવા થી લઇ ને વિચારોના સમૂળગા બદલાવ પણ આ વહેતી જિંદગી નો ભાગ છે. અને જીસસ ની જેમ આપણને પણ ડગલે અને પગલે લાલચ મળતી રહે છે. અને આ લાલચ હંમેશા ફાયદાના સ્વરૂપે આવે છે, ઉગતી કરિયર કે હસતો ખેલતો પરિવાર. શોખ કે નોકરી, ભાઈબંધ કે ગર્લફ્રેન્ડ જેવી અનેક ચોઈસ આપણને મળે છે અને ભગવાન આપણા ઉપર આમાંથી સાચી ચોઈસ કરવાનું અઘરું કામ નાખી દે છે. જીસસની પાસે પણ ચોઈસ હતી પોતાની ઈચ્છા પ્રમાણે જીવવાની, પણ અંતે તો એણે પોતાને સંભળાતા (અંતરાત્મા કે ભગવાન ના) અવાજ ને જ પ્રાધાન્ય આપ્યું. પોતાની સંસાર વસાવી સામાન્ય માણસ જેવા જીવન ની લાલચ પણ એણે આપવા માં આવી જે એમણે નકારી અને અંતે એ નાઝરેથ ના જીસસ માંથી જીસસ ક્રાઈસ્ટ બન્યા.

અગેઇન લાઈફ ઇઝ નોટ ઓન્લી વ્હાઈટ એન્ડ બ્લેક.ધેર ઇઝ અ ગ્રે મેટર. આ ફિલ્મ કેરેક્ટર થી લઇ ને મેકિંગ સુધી વિરોધાભાસનું ઉદાહરણ છે.જેમ પ્રચલિત રીતે સૌમ્ય એવા જીસસ એગ્રેસીવ પણ બની શકતા હોય એમ જ ચુસ્ત કેથોલિક ડિરેક્ટર એવા માર્ટીન સ્કોર્સેસ્સે ધ લાસ્ટ ટેમ્પટેશન બનાવી જે જીસસ પર બનલી કદાચ સહુથી વિવાદાસ્પદ ફિલ્મ છે. અને એવાજ બીજા ચુસ્ત ખ્રિસ્તી મેલ ગીબ્સને બનાવેલી ધ પેશન ઓફ ક્રાઈસ્ટ; જે મે જોયેલી સહુથી લોહીયાળ ફિલ્મોમાંની એક છે. આ બંને એ પોતાના સમાજના પૌરાણિક આઈકોન્સ ની બીજી બાજુ કે અજાણી બાજુ જોવાનો પ્રયાસ કરેલો. ભારતમાં પણ આવા બે પ્રયાસ મને યાદ આવે છે  એક નોટેબલ પણ નબળો પ્રયાસ એટલે મણીરત્નમ ની રાવણ. અને એક હેટ્સ ઓફ પ્રયાસ, કમલ હસન ની હે રામ. જે એવા ભારતમાં બનાવાયેલી છે જેમાં એક મીનીટમાં જેટલી વાર હૃદય ધબકતું હશે એના કરતા વધારે માણસો ની ધાર્મિક લાગણીઓ દુભાતી હશે. જેના પર કૈક માઉન્ટ મેઘદૂતો કે કૈક જય વસાવડાઓ લખે કંઈ ખાસ ફરક નથી પડવાનો.

સો ધેટ્સ ધ મુવી એન્ડ ધેટ્સ ધ એન્ડ….  હેવ અ હેપ્પી સમર અહેડ…

સેમીકોલોન:

IIN જેવી સાવ બકવાસ એડ અને પોતાની પ્રોડક્ટ્સ આપણા માથે મારવાના હિચકારા પ્રયાસ વચ્ચે રણમાં મીઠી વીરડી જેવી બે એડ:

૧. નેસ્કાફે ની ર…ર…ર…રિશી અને

૨. એક્સીસ બેંક ની બઢતી કા નામ ઝીંદગી.

હેટ્સ ઓફ ટુ ધોઝ એડ્સ એન્ડ એડ મેકર્સ…

સર્જક અને સર્જન – Creator and creation

ફિલ્મ મીનાક્ષી ની શરૂઆત માં આવતું માસ્ટરપીસ ગીત નુર-ઉન-અલ્લાહ જયારે પૂરું થવા તરફ જઈ રહ્યું છે ત્યારે સ્ક્રીન પર આપણને નવાબ સાહબ(રઘુવીર યાદવ) અને મીનાક્ષી(તબ્બુ) એકલા ઉભેલા દેખાય છે. નોર્મલી ફિલ્મો માં એક કપલ જયારે પ્રેમ માં ગળાડૂબ હોય અને એના માટે એક બીજા સિવાય આખી દુનિયા માં કઈ જ નથી એવી સીચ્યુંએશન દેખાડવા માટે આવા મોટીફ નો ઉપયોગ કરાય છે. અહિયા પણ આ મોટીફ નો ઉપયોગ થયો છે, લગ્ન પ્રસંગ ના જલસા ની વચ્ચે નવાબ સાહબ અને મીનાક્ષી ને એકલા ઉભેલા દેખાડ્યા છે , પોતાની અલાયદી સૃષ્ટિ માં. પણ આ બે પ્રેમીઓ ની સૃષ્ટિ નથી, આ એની કરતા ક્યાય મોટી, અને વધુ રહસ્યમય એવી સૃષ્ટિ છે જેને માદરે વતન માં બહુ ઓછા લોકો એ ફિલ્મી પડદે દેખાડવા ની હિંમત કરી છે. અને એને ય હુસૈન સાહબ જેવી બ્રીલીયન્ટલી કોઈ એ દેખાડવા ની હિંમત નથી કરી. આ સૃષ્ટિ છે સર્જક અને સર્જન ની સૃષ્ટિ.

Meenaxi and Nawab Sahab

Meenaxi and Nawab Sahab

સર્જક પોતાની સૃષ્ટિનો સદાકાળ બ્રહ્મા હોય છે. એ પાત્રો ઉભા કરે છે, એમને બાપની જેમ ખીલવા દે છે, માં ની જેમ પંપાળે છે, અને પછી લાઈફપાર્ટનરની જેમ સંવારે છે. જરૂરી નથી કે એ સર્જક ના હાથમાં કલમ કે પીંછી જ હોય. એ પડદા પર પણ ઈતિહાસની ક્રંચ ક્ષણને બોલતી કરે છે અને કલ્પનાની પાંખો પર આપણને દુર સુદૂર હોગ્વર્ટ્ઝમાં પણ લઇ જાય અને એલીસના વન્ડરલેન્ડમાં ખોવાઈ માટે મજબુર કરી દે. તો ડીયર રીડર્સ, આજે વાત માંડીએ સર્જક અને એના સર્જનની, જેની મદદ થી  એ ક્યાંક પોતાને પણ એક્સપોઝ, અપડેટ કે અપગ્રેડ કરતો હોય છે.

સર્જન એ દરેક સર્જક માટે બહુ પ્રાયવેટ મોમેન્ટ છે. એક રીતે એ ઈશ્વર/જાતની સાથેનો સંવાદ છે. સમસ્ત જગતની ચેતના ત્યારે એની અંદરુની ચેતના સાથે સિંક્રોનાઈઝેશનમાં હોય છે. અને એ ચેતનાની જ્વાળાઓ વચ્ચે જલતા જલતા એ પોતાના સર્જનને આકાર આપતો રહે છે. ઈમાનદારી અને થોડું જૂઠ અંદર ભેળવીને એ પોતાને તુટતા મોતીના હારની જેમ એમાં ચોતરફ વિખેરી નાખે છે અને ત્યારે સર્જન ‘સર્જાય’ છે. એ સર્જન જે એના સપનાઓ ને સાકાર કરે છે. એ સર્જન જે એની સહુથી બ્યુટીફુલ કલ્પના કે સહુથી ભયાનક ડર ને સાચા પાડે છે. ક્યારેક ટ્રુમેન ની જેમ એના કોચલા માંથી બહાર આવવા મથે  છે, ડાયનાસોર ની જેમ એને મારવા માંગે છે કે મીનાક્ષી ની જેમ સર્જક ને એની હદ સુધી ચેલેન્જ કરે છે.

સર્જન એ એના સર્જક નું હોરક્રક્સ છે, પોતાના દુઃખ, દર્દ, પ્રેરણા, આનંદ, અનુભવ ની અટારી એ થતું સર્જન ત્યારે થાય છે જયારે સર્જક નો આત્મા નીચોવાઈ ને એ સર્જન માં ભળી જતો હોય છે. અને લોર્ડ વોલ્ડેમોર્ટ ના હોરક્રક્સ ની જેમ જયારે એ સર્જક શારીરિક રીતે હયાત ન હોય ત્યારે એ સર્જન સતત એની હાજરી પુરાવતા રહે છે, અને જરૂર પડ્યે એ સર્જક ને બીજા શરીર માં પુનર્જીવિત પણ કરતા હોય છે, અથવા કોઈ ને કોઈ રીતે એના સર્જન ને માર્ગદર્શન આપતા હોય છે. ફિલ્મ નાઈન માં પણ આ જ કોન્સેપ્ટ છે.

એક સર્જક માટે એના સર્જન ની સફળતા બહુ અગત્યની હોય છે. (જેમ્સ બોન્ડ – ટુમોરો નેવર ડાઈઝ માં એલિયટ કાર્વર એ કહ્યું છે એમ, કે જીનીયસ અને પાગલ વચ્ચે એક સફળતા નું જ અંતર હોય છે). જો એ સફળતા ન મળે તો સર્જક એ જ જુના ટેમ્પ્લેટ માંથી નવું સર્જન કરે છે, એને પોતાના સંતાન ની જેમ “ઉછેરે છે” અને પછી જે સફળતા એને મળે છે એ અમાપ હોય છે. ગુરુદેવ સ્પીલબર્ગ અને મહાગુરુ કુબ્રિકાચાર્ય ના “સહિયારા સર્જન” એ. આઈ. આર્ટીફીશીયલ ઇન્ટેલીજન્સ માં પણ આવો જ એક સીન છે. જેમાં રોબોટ ડેવિડ એના સર્જક ડોક્ટર એલન હોબી (નામ પણ કેવું જોરદાર છે!! નામ માં “હોબી” હોય એ સર્જન પણ જોરદાર કરે) ને મળે છે, પણ એ જ વખતે પોતાની જાત ને એક માત્ર માનતો ડેવિડ જયારે એની જેવા બીજા મેકા(ફિલ્મ માં રોબોટ્સ માટે વપરાયેલો શબ્દ) ડેવિડ ને મળે છે અને ત્યારે આપણને જાણવા મળે છે કે ડોક્ટર હોબી એ આ ડેવિડ સીરીઝ ના રોબોટ નું સર્જન એના મૃત સંતાન પર થી કર્યું હોય છે.

David (Harry Joel Osmant- The child) talking with his creator Professor Allen Hobby - A.I. artificial intelligence

David (Harry Joel Osmant- The child) talking with his creator Professor Allen Hobby – A.I. artificial intelligence

પણ ફિલ્મ માં આગળ દેખાડ્યું છે એમ, પોતાના સર્જક થી નિરાશ થઇ ને સર્જન એ સરહદ પાર કરી દે છે જ્યાં પહોચવાનું તો શું જેના વિષે તે જાણી શકશે એવું પણ એના સર્જકે કદી વિચાર્યું નથી હોતું. આવું થાય ત્યારે સર્જન પોતે પોતાની ખોજ પૂરી કરવા નીકળી પડે છે, એક એક્સપ્લોરર બની જાય છે. જેમ આ ફિલ્મમાં ડેવિડ બ્લ્યુ ફેરીને , મીનાક્ષી-ધ ટેલ ઓફ થ્રી સીટીઝ માં મીનાક્ષી એના અસ્તિત્વને  અને પીટર વેઈર ની ધ ટ્રુમેન શો માં હીરો ટ્રુમેન (જીમ કેરી) એની આઝાદી ને શોધે છે. અને આવા સમયે એ એના સર્જક ને નકારે છે, ક્યારેક એની સામે પણ થાય છે અને અંતે ત્યાં પહોચી ને રહે છે જ્યાં તેને પહોચવું છે. ચાહે એનો સર્જક એલન હોબી જેવો પ્રેમાળ કે ક્રિસ્ટોફ જેવો જીદ્દી કેમ ન હોય, એ બધા જ તોફાનો, વાવાઝોડા ને પાર કરે છે અને એની મંઝીલ ને મેળવે છે. આ સર્જન ત્યારે ઝબાન તો સર્જકની જ બોલે છે, પણ એની અંદર પ્રાણતત્વ ફૂંકાય છે અને એ સ્વતંત્ર ચેતના બની જાય છે જેનો અહેસાસ સર્જક સિવાયની દુનિયાને થતો રહે છે.

Christoff - In Peter Weir's the Truman Show

Christoff – In Peter Weir’s the Truman Show

સર્જકે ખાલી સર્જન કરવા સુધીની જ મર્યાદા રાખવાની છે. એ પછી એ સર્જન એનું નથી રહેતું. યાદ કરો ‘મેઘદૂત’, ‘હેમલેટ’,’ઓથેલો’,’મોનાલીસા’, ‘બાઈબલ’,’ભગવદગીતા’, ‘રામાયણ’ વગેરે વગેરે.. શું આ એના સર્જકની મર્યાદામાં જ રહ્યા? એ સમયની અને ઇતિહાસના કાલખંડોની આરપાર નીકળી ગયા છે. અને ભૂતકાળ જ શું કામ? અત્યારનું જોઈએ તો ‘હેરી પોટર’, ‘સ્ટાર વોર્સ’, જેવી ફિલ્મસીરીઝ કેટલા વર્ષોથી આપણા સહુના દિમાગમાં ઘર કરી ગયેલી છે?  [જાણકારી માટે, હેરી પોટરની પહેલી બુકને પબ્લીશ થયે સોળ વર્ષ થયા છે. સ્ટાર વોર્સ 36 (અંકે છત્રીસ પુરા)વર્ષ જૂની છે.] જેમ લગ્ન થયા પછી નવપરણિત ને માં બાપ એ છુટ્ટા મુકવા પડે છે (બંને જેન્ડર ને આ વાત સરખી જ લાગુ પડે છે) એમ સર્જકે પણ પોતાના સર્જન ને અલગ અલગ પરીક્ષાઓ માંથી પસાર થવા દેવો પડે છે. અલગ અલગ કાલખંડ કે અલગ અલગ ઈન્ટરપ્રીટેશન માં થી પસાર થવા દેવો પડે છે. ટૂંકમાં સર્જન સોના સરીખું કરવું હોય તો સર્જકે એને બધી જ બાજુઓ થી તાપવવો પડે છે…

બાય ધ વે આ બધી વાતો અત્યારે કરવાનો મતલબ શું? મતલબ એટલે હું અને તમે, જેણે મળી ને માઉન્ટ મેઘદૂત ને એક અસ્તિત્વ આપ્યું છે. જીન્દગી ની આટઆટલી પરીક્ષા ઓ વચ્ચે પણ અમને ટકી અને ભવિષ્ય તરફ તાકી રહેવાની પ્રેરણા આપી છે. આજે માઉન્ટ મેઘદૂત જે રીતે દસ હજાર વ્યુઝ ને પાર કરી અને આગળ વધી રહ્યું છે એ જોતા અમને માઉન્ટ મેઘદૂત ના સર્જક તરીકે ગર્વ, આનંદ અને આભાર ની લાગણી થાય છે. અગેઇન થેન્ક્સ ટુ ઓલ માઉન્ટ મેઘદૂત ફેમીલી જે શરુ થી લઇ આજ સુધી ગમતા નો ગુલાલ કરે છે અને કરાવે છે. and for those who are new, welcome to the family. આશા રાખીએ કે આ ઇન્ફોટેઇનમેન્ટ નો સીલસીલો ચાલુ રહે.

અને  હા થેન્ક્સ ટુ જય ભાઈ, જેના ફેન હોઈએ એના જ તરફ થી રેકામેન્ડેડ થવું એ એક અભૂતપૂર્વ સિદ્ધિફૂલ સરપ્રાઈઝ  છે, આ સિદ્ધિ આપવા માટે હાર્ટલી થેન્ક્સ……

સંગીત સજેશન

વિશાલ ભારદ્વાજ ની ફિલ્મો માંથી ચુનેલા મોતી The Vishal Bhardwaj eleven…

1. પંગા ના લે (મકડી)  (ઉપજ્ઞા પંડિત (કે પંડ્યા ) ) : મસ્ત મસ્તી ભર્યું ગીત
2. રૂબરૂ (મકબૂલ) (દલેર મેહેંદી) : મસ્ત સુફી મિસ્ટિક સોંગ, ઘણા બધા રીઝન ને લીધે પર્સનલ ફેવરીટ
3. જીન મીન જીની (મકબૂલ) (સાધના સરગમ, ઉસ્તાદ સુલતાન ખાન) : આપડે ત્યાં આવી ફેશન નથી, નહિ તો લગ્ન પ્રસંગે માંડવે થી એટલીસ્ટ એક વાર આ ગીત તો વાગવું જ જોઈએ, એન્ડ માં ઉસ્તાદ સુલતાન ખાન નો પીસ એકદમ મિસ્ટિક
4. આસમાની છત્રી (છત્રી ચોર = બ્લ્યુ અમ્બ્રેલા) : ઉપજ્ઞા પંડિત (કે પંડ્યા) મેજિક નં 2
5. બર્ફાન (છત્રી ચોર = બ્લ્યુ અમ્બ્રેલા) (સુખવિન્દર સિંહ) : ટચ કરી જાય તો રીટાયર મેન્ટ લઇ ને સીમલા સેટલ થઇ જવાની ઇચ્છાઓ ઉપડે એવું શાંત ગીત .
6. જગ જા (ઓમકારા) (સુરેશ વાડકર) : ( ડિસ્ક્લેમર: અત્યાર સુધી હું એ ભ્રમ માં હતો કે આ ગીત વિશાલ ભારદ્વાજ એ પોતે ગાયેલું છે ) દરેક “દશરથ” એ પોતાની રાણી ને સવાર સવાર માં ડેડીકેટ કરવા જેવું સ્વીટેસ્ટ સોંગ .
7. ઓમકારા થીમ (ઓમકારા) : મસ્ત instrumental
8. પેહલી બાર મુહબ્બત કી હૈ (ફમીને) (મોહિત ચૌહાણ) : રાત કે ઢાઈ બજે માં સુરેશ વાડકર ના વોઈસ ના હોવા બદલ એને ફેવરીટ મૂકી શકાય, પણ આ ગીત ની ય ફીલિંગ મસ્ત આવે છે …. ચોમાસા ની બોઝિલ બપોરે કે રાતે એની સાથે સંભાળવા જેવું ગીત
9. બેકારાન (7 ખૂન માફ) (વિશાલ ભારદ્વાજ પોતે) : ફલર્ટ કરવું હોય કે પછી સમર્પણ, ફર્સ્ટ ચોઈસ સોંગ બની શકે છે … રસ્તે કી ટીપ સસ્તે મેં  : પે ક્લોઝ એટેન્શન ટુ લીરીક્સ
10. તેરે લિયે  (7 ખૂન માફ) (સુરેશ વાડકર) :  અગેઇન મસ્ત સોંગ, વિશાલ ભારદ્વાજ ના સોંગ આમ ડાર્ક વાતાવરણ માં સંભાળવા ની બહુ મજા આવે …..
એન્ડ
11. ખામખા (મટરૂ …. )  (વિશાલ ભારદ્વાજ , પ્રેમ દેહાતી) : દિલ થી ઈચ્છા છે કે આ ગીત આ વર્ષે બેસ્ટ સિંગર બેસ્ટ સોંગ માં ક્યાંક દેખા દે ….
%d bloggers like this: