વર્ષો પછી ઘર ખોલતા લાગ્યું કે હું બેઘર હતો, જે ધુળ ત્યાં જામી હતી; એ લાગણીનો થર હતો..!!

લાંબા અંતરાલ પછી ફરીથી વતન વિષે વાત કરીએ. વાયબ્રન્ટ ગુજરાતમાં એન.આર.આઈ.પ્રવાસીઓ આવી રહ્યા છે અને ફરીથી નોસ્ટાલ્જિયા યાદો ઘેરી વળશે. અને તાકડે જ જયભાઇનો આજનો લેખ (તા. ૧૧/૦૧/૨૦૧૭) એ વાતની સાહેદી પૂરે છે.  અમે ખાલી ટ્રેલર બતાવીને તમારી અને જયભાઈની વચ્ચેથી ભાગી છૂટીએ છીએ, … થરથરતી ઠંડીમાં ચા/કોફી સાથે આવું વાંચન મળે એ જ શિયાળાની સાચી સવાર છે એવું આ સોરઠિયો ભણે છે… 🙂

 

વતન એટલે પતરાંના કમ્પાસમાં પડેલી પ્લાસ્ટિકની ખૂણો તૂટેલી ફૂટપટ્ટી. વતન એટલે નળ પરની દોરી બાંધી બેસાડેલી ડટ્ટી. વતન એટલે શેરીમાં પડતો ભંગારવાળાનો બુલંદ સાદ. વતન એટલે નાકું તૂટી ગયેલી શાકની મેલી થેલી. વતન એટલે દીવાલ પર ઝાંખા પડેલા કંકુના થાપા અને લટકતાં જ સૂકાઇ ગયેલું આસોપાલવનું તોરણ. વતન એટલે શેડયકઢું ફીણવાળું દૂધ. વતન એટલે મંદિરના ઓટલે મળતી ટોપરાંની પ્રસાદીની શેષ. વતન એટલે પાણી ફરતે ઘાટના કાળાભૂખરાબદામી પથ્થર પર ઝીંકાતા કપડાંમાંથી ઉડતા પાણીનાં છાંટામાંથી દેખાતું રંગબેરંગી મેઘધનુષ ! વતન એટલે દાદાનો ખોળો અને પેન્સિલ છોલતાં પોતે જ છોલાઈ ગયેલો સંચો ! વતન એટલે બાળપણ. વતન એટલે કુટુંબકબીલો. વતન એટલે હાશ. વતન એ જ નિરાંત ! ” – જય વસાવડા

Full Article: Here

 

શીર્ષક પંક્તિ: ડૉ. જગદીપ નાણાવટી, સમગ્ર કવિતા

Advertisements
Leave a comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: