Delightful Dubai, Terrific Turkey

આ વખતે વેકેશન પછી તમે ભલે થાકીને કંટાળીને કામે લાગ્યા હો, માઉન્ટ મેઘદૂત તમને તુર્કી [સાચો ઉચ્ચાર- ટર્કી.😛 ] અને દુબઈના પ્રવાસે લઇ જશે… એન્જોય રાઈડ; કાગડાની આંખે અને કાગડાની પાંખે😉

તારીખ ત્રીજી જુલાઈ, 2011
સમય: સાત વાગીને પાંચ મીનીટ.
સ્થળ-સરદાર પટેલ એરપોર્ટ,
ડોમેસ્ટિક એરિયા ટર્મિનલ નંબર એક,અમદાવાદ.

મુસાફરોની વેઇટિંગ લાઉન્જ પર બેઠા બેઠા અવનવા દ્રશ્યો જોઈ શકાય છે.બે ત્રણ વર્ષની મોટી બેન એકાદ વર્ષના નાના ભાઈ જોડે દોડાદોડી કરે છે.દરવાજાની પાસે ઉભેલો સિક્યુરિટી ગાર્ડ વોકી ટોકી પર વાત કરી રહ્યો છે. જેટ એરવેઝની કાળા કલરની ફીટ ન થતી મોજડી પહેરીને વાંકુ ચૂકું ચાલતી રૂપાળી એક્ઝી’ક્યુટી’વ ઝડપભેર ચાલી રહી છે કેમકે એક પેસેન્જર એ ખોટું પેમેન્ટ કાર્ડ આપીને બોર્ડીંગ પાસ લઇ લીધેલો છે અને એને એરક્રાફ્ટ પર ચડવા નથી દેવાનો એવો એના બોસનો હુકમ છૂટ્યો છે.સિક્યુરિટી ચેક-ઇનમાં મોનીટર પાસે બેઠેલા ગાર્ડના મોઢા પર કંટાળો સ્પષ્ટ જોઈ શકાય છે પરંતુ ફરજને કડકપણે વળગી રહેવાની એની આદત દ્રઢ છે એટલે દરેકેદરેક બેગેજનું ચેકિંગ વ્યવસ્થિત થાય છે. જો તમે લેપટોપ સાથે રાખ્યું હોય તો એને જુદું કાઢી એક અલગ બાસ્કેટમાં મુકી દેવાનું છે એવો ગાર્ડ હુકમ કરે છે.સેલફોન હેન્ડ બેગમાં મૂકી દેવાનું પણ કહેવામાં આવ્યું છે. સિક્યુરિટી ચેકિંગ પહેલા લગેજના વજન થાય છે અને પછી એકલી હેન્ડબેગ લઈને તમે આગળ વધો છો ડીપાર્ચર વિંગ તરફ.ત્યાંથી એરોબ્રિજ નામના પૂલ પરથી તમે ડાઈરેક્ટ વિમાનમાં પ્રવેશો છો જ્યાં પેલી એર-હોસ્ટેસ કૃત્રિમ સ્મિત સાથે તમારું સ્વાગત કરે છે.

Delhi International Airport Design

અમદાવાદથી ઉતરાણ થાય છે ન્યુ દિલ્હીમાં રાતે નવ વાગીને પંચાવન મીનીટે. ઇન્દીરા ગાંધી ઇન્ટરનેશનલ એરપોર્ટ.વિશાળ ટર્મિનલમાં તમે ચાલતા ચાલતા થાકી ન જાવ એટલે એસ્કેલેટર્સ મુક્યા છે.ઉભા રહો અને એ એની મેળે ચાલશે. વૃદ્ધો અને હેન્ડીકેપ લોકો માટે ખાસ બેટરીથી ચાલતી જીપ છે.ત્યાના સફાઈ કામદારો પણ બેટરીથી ચાલતી સાવરણી વાપરે છે.હેમર હેડ શાર્કના મોઢા જેવી આગળ ચોટાડેલી સાવરણી મસ્ત સફાઈ કરે છે. અરાઈવલથી નીચે ઉતરતા લગેજ કલેક્શન સેક્શન જમણી બાજુ છે પણ ખાસ ધ્યાન ખેંચે એવી વાત છે એની વિશાળ સીલીંગ.એ સીલીંગ વિશિષ્ટ પણ છે કેમકે ત્યાં આગળ વિવિધ હથેળીઓ અને પિત્તળની પરવલય ડીશો ગોઠવી છે.બે ઉંધી ડીશોની વચ્ચે એક ચત્તી ડીશ અલગ આભા સર્જે છે. હથેળીઓ અંગુઠા અને બાકીની આંગળીઓથી બનાવેલી અલગ અલગ મુદ્રાઓના આકારમાં છે. દરેક મુદ્રાઓમાં હથેળી સીધી દેખાય છે પણ એક મુદ્રામાં હથેળી ઉંધી છે.

રાતે 11 વાગે નાસ્તા ખોલતા ખબર પડે છે કે જેટ એરવેઝ વાળાઓએ સામાનની એક બેગ આડેધડ રીતે ફેંકતા એ સાઈડમાંથી ચિરાઈ ગઈ છે. ત્યાના કાઉન્ટર પરના એક્સીક્યુટીવ [આ વખતે ક્યુટી નહોતી, ] ને ફરિયાદ કરતા રાબેતા મુજબ ‘આ અમારા કાર્યક્ષેત્રમાં નથી આવતું-ઇતના wear and tear તો ચલતા હૈ’ કહીને મગજની કમાન (અને પીસ્ટન પણ  છટકાવવા મજબુર કરે છે.મિસ પૂજા કરીને એક ભેંસનુમા ઔરત કમ એક્સીક્યુટીવ(આ પણ ક્યુટ તો કોઈ રીતે નહોતી  ) સામેવાળો નર્યો ગુનેગાર જ જન્મ્યો હોય એમ અમારી સામે જોતી હતી.સંજીત કરીને એક બિચારા લોડર પર એ ક્યા રીઝનથી તપીને બુમ એવમ બરાડા પાડતી હતી એ ખુદ એનેય નહિ સમજાતું હોય. બોયફ્રેન્ડ ઈમોશનલ અત્યાચારના લોયલ્ટી ટેસ્ટમાં રંગે હાથ પકડાયો હોય અને પેલાનું જેવું મોઢું હોય એવું મોઢું બિચારા સંજીતનું હતું. એ રાતે ફરવાને લીધે અમે સતત ત્રણ વાર ભૂખ્યા થયા હતા.એકવાર તો સાવ જ એરપોર્ટની બહાર નીકળી જવાયું.વળી વિઝીટર લાઉન્જમાંથી અંદર ગયા. એ પછી GMR અધિકારી[એરપોર્ટનું મેનેજમેન્ટ કરતો હોય એ]ને પકડ્યો અને પરિસ્થિતિથી વાકેફ કર્યો.એના સૂચવ્યા મુજબ ડ્યુટી મેનેજર નામે ગૌરી ચેક ઇન વખતે પ્રગટ થઇ અને એ પણ સેલફોનમાં.એણે પણ કપડા કાઢી નાખ્યા[!!] કે આ બેગના મામલે હું કઈ ન કરી શકું,જેટ એરવેઝની પોલીસીમાં એ નથી-અમે લાયેબલ નથી.મિત્ર મૌલિકે સામો સવાલ કર્યો કે તો અમને એ કહો કે તમે શેના માટે લાયેબલ છો? મૂંગી મંતર ગૌરીની સામે અમે એ બેગના ફરતે અમારી વરગણી સાથે ફેરા લેવા માંડ્યા અને એ બેગને ગોઠવી. મેં બોર્ડીંગ પાસ આપતી સુધા(હાશ, એ થોડીક તો ક્યુટ હતી યાર…)ને કહ્યું કે બેન(અરે ક્યા માંગુ આવવાનું છે યાર?ઝપોને છાનામાના… ), હુંય MBA ભણું છું અને કસ્ટમર સેટીસ્ફેક્શન જેવી કોઈ ચીજ શીખ્યો છું. આ તમારી પોલીસી ભલે ગમે તે કહે,હેરાન કસ્ટમર થાય છે એ હકીકત છે.જવાબમાં સાલીએ સ્વીટ સ્માઈલ આપીને બધો ગુસ્સો ડ્રેઈન કરાવી નાખ્યો.

મુદ્દો એટલો જ છે કે ઇન કેઈસ,તમારે આવું થાય તો કોઈ પણ સંબંધિત એરલાઈનના જે તે સમયના ડ્યુટી-મેનેજરને બોલાવવાનો આગ્રહ કરવો.એ લોકો કસ્ટમર જ વાંકમાં હોય એમ કહીને જવાબદારીમાંથી છટકવા પુરતો પ્રયાસ કરી મુકશે. ડ્યુટી મેનેજર ન આવે તો એરપોર્ટનું મેનેજમેન્ટ કરતા GMR અધિકારીને પણ ગોતવો. All said and done પણ, આપડી ભાષામાં કહીએ તો ‘સાલાઓ એ જ લાગના હોય છે.’

પણ મહેસાણા જીલ્લાના વતની અને હાલ દિલ્હી એરપોર્ટ પર ફરજ બજાવતા સિક્યુરિટી ગાર્ડ મીસીસ સોનલ ચૌધરીએ ઘણી હેલ્પ કરી.આઉટ ઓફ ધ વે જઈને મદદ કરવામાં એમનો જોટો જડવો મુશ્કેલ છે. ગુજરાતીઓ કેમ આગળ છે એ પણ એ રાતે ત્યાં સમજાઈ ગયું કેમકે આપડે આઉટ ઓફ ધ વે જઈને મદદ કરીએ છીએ. અને હા, અસલ કાઠીયાવાડી અને તળપદી મેહોણીમાં દિલ્હીવાળા અને જેટ એરવેઝવાળાને ભાંડવાની જે મઝા આવી છે એવી તો ચા ને કીટલે ભાવનગરમાં બેસીને પણ નથી આવી!!! ત્યારે એમ થયું કે સાલું  ‘ગુજરાતી બચાવો અભિયાન’ નર્યું ડીંડક છે. ગુજરાતી સાહિત્ય અને ભાષા[+બોલીઓ] કોઈ દિવસ મરવાની નથી. આપડે આ વારસો ગાળોથી પણ સમૃદ્ધ રાખવામાં માહેર છીએ અને રહેવાના…😉

પાપી ની કાગવાણી:

બસ ઉપર આવી ગઈ.😛
Leave a comment

3 Comments

  1. Paras

     /  July 3, 2012

    Eagerly waiting for another part🙂 … ane ha 2011 ma thi 2012 lagbhag 6 mahina pahela thayi gayi😛

    Reply
    • Harsh Pandya

       /  July 3, 2012

      Paras dost, u r ryt but my journey was a year back..so mentioned it as it is…😉

      Reply
  2. બેટરીથી ચાલતી સાવરણી ?

    સ્વીટ સ્માઈલ આપીને બધો ગુસ્સો ડ્રેઈન કરાવી નાખ્યો.

    જે વ્યક્તિ જે દિવસ થી ગાળ તેની માતૃભાષામાં બોલવાની છોડી દેશે , તે દિવસ થી તે ભાષા મરી જશે .

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: